Bel voor een afspraak: 06-152 26 862 info@officemore.nl

HSP (highly sensitive person). Ik ben het en heb dat pas een jaar geleden echt ontdekt, nadat ik van verschillende kanten de vraag kreeg of dit op mij van toepassing was.

HSP-en hebben een aangeboren sensitiviteit (gevoeligheid voor prikkels). Zij ervaren o.a. prikkels in hun omgeving intenser. Zij beschikken niet over een filter, dat 80 % van de mensen wel heeft.

Zelf heb ik een ingebouwde antenne voor sfeer, kan ik hevig ontroerd raken door mooie muziek of een mooi schilderij, kan ik slecht lang in een drukke omgeving zijn en vat ik kritiek altijd persoonlijk op en kan daar dagen om van slag zijn. Verder ben ik gevoelig voor harde geluiden en fel licht, maar ook voor het onrecht dat anderen wordt aangedaan. Ik stel grenzen, maar ga daar net zo gemakkelijk zelf overheen, soms grenzeloos.

Vroeger was ik een extreem verlegen kind. Zo erg dat ik bijna niet bij de buren naar binnen durfde en bang was voor de buurjongen. Ik trok mij het leed van kinderen, die gepest werden, aan. Zelf werd ik ook gepest en daar kon ik dan weer nachten van wakker liggen. Als er een drumband voorbij kwam, was iedereen opgetogen, behalve ik. Ik vond het vreselijk en werd er zelfs bang van.

Ik herinner me nog toen ik zeven was. Daarvoor waren binnen een jaar mijn twee broertjes geboren. Ik had een groot verantwoordelijkheidsgevoel en was plichtsgetrouw (dat ben ik overigens nog steeds); ik ging zorgen. Op een moment kon ik alleen maar voor de kachel liggen huilen. “Wat is er toch”, vroegen mijn ouders. Ik kon het niet uitleggen en wist zelf ook niet waarom dat zo was. “Ik weet het niet”, kon ik alleen maar uitbrengen. Ik nam de verantwoordelijkheid van het gezin op me, regelde en zorgde.

Nu ik weet dat ik een HSP ben, valt dat wel op zijn plaats. Gedurende mijn leven heb ik mijn best gedaan om als vrijwilliger me in te zetten voor veel zaken: Amnesty International, Vrouwen voor Vrede, secretaressenetwerken, politiek. Van alles moest ik van mezelf, maar werd daar alleen maar moe van, zodat ik het onderweg opgaf. Een onwijze geldingsdrang ook, laten zien dat ik het kon en slim genoeg was.

Tot overmaat van ramp werd ik ook nog secretaresse. Een vak waar ik nog steeds heel veel van houd, maar ook een vak waar ik veel moet schakelen, structuur aanbrengen en met de waan van de dag moet werken. Er breekt nogal eens iemand in in mijn werkzaamheden en prioriteiten veranderen snel. Een steengoede secretaresse, dat durf ik wel over mezelf te zeggen, maar ik heb ook last van mijn sensitiviteit (de omgeving merkt daar overigens niets van, want ze vinden dat ik zo’n rust uitstraal). Laatst nog zei ik tegen iemand: “Ik ben een gevoelsmens en ik zou willen dat het niet zo was, omdat ik dan verder was gekomen”. Dat is niet helemaal waar, realiseer ik me nu. Mijn sensitiviteit moet ik beter benutten zowel in mijn werk als in mijn privéleven. Het omzetten van een last naar een lust.

In het Psychologiemagazine staat dat er een verschil is tussen hoogsensitief en hooggevoelig. Dat was een eye opener. Als een HSP niet goed met zijn of haar hoogsensitiviteit omgaat, te weinig tot rust komt en geen of te weinig grenzen stelt, wordt hij/zij hooggevoelig. Dan word je snel emotioneel en kun je de wereld niet meer aan. BAM die kwam binnen. Herkenbaar. Dit moet anders.

Op dit moment ben ik bezig terug te gaan naar de basis. Even alles afgezegd, behalve mijn werk. Dan weer gaan bouwen. Ik bouw voldoende rustmoment in en geniet van stiltes en probeer in het moment te leven.

Ik zal jullie meenemen in mijn reis.

Delen op Social Media
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email